ប្រៀបធៀបវិធីហាត់បញ្ជូនបាល់ ៥ យ៉ាង៖ បញ្ជូនបានលឿន និងត្រឹមត្រូវ
របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រឹមត្រូវអាចធ្វើឱ្យកីឡាករគ្រប់កម្រិតបញ្ជូនបានច្បាស់ លឿន និងមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុន។ ការហាត់សំខាន់ៗមាន ៥ ប្រភេទ៖ បញ្ជូនជិតដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង បញ្ជូនចម្ងាយដោយផ្នែកខាងលើជើង បញ្ជូនមួយប៉ះ ប...
ប្រៀបធៀបវិធីហាត់បញ្ជូនបាល់ ៥ យ៉ាង៖ បញ្ជូនបានលឿន និងត្រឹមត្រូវ
របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រឹមត្រូវអាចធ្វើឱ្យកីឡាករគ្រប់កម្រិតបញ្ជូនបានច្បាស់ លឿន និងមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុន។ ការហាត់សំខាន់ៗមាន ៥ ប្រភេទ៖ បញ្ជូនជិតដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង បញ្ជូនចម្ងាយដោយផ្នែកខាងលើជើង បញ្ជូនមួយប៉ះ បញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ និងបញ្ជូនជាមួយចលនា។ សម្រាប់ការហាត់ ៣០ នាទី អ្នកអាចបែងចែកជា ៥ នាទីកម្តៅសាច់ដុំ ១០ នាទីបញ្ជូនជាគូ ១០ នាទីបញ្ជូនតាមតំបន់ និង ៥ នាទីវាយតម្លៃកំហុស។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវនៅចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ មុនបង្កើនល្បឿន ឬចម្ងាយ។ កីឡាករដែលចង់អភិវឌ្ឍលឿនត្រូវហាត់ទាំងជើងស្តាំ និងជើងឆ្វេង ដោយរក្សាក្បាលឡើងមើលទីតាំងមិត្តរួមក្រុម។ ចំណុចដែលត្រូវអនុវត្តភ្លាមៗគឺ បញ្ជូនទៅជើងដែលងាយលេងរបស់មិត្តរួមក្រុម ហើយផ្លាស់ទីបន្ទាប់ពីបញ្ជូនរាល់លើក។
បើចង់ស្វែងយល់ពីយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ និងស្ថិតិការប្រកួតបន្ថែម សូមចាប់ផ្តើមពីមគ្គុទ្ទេសក៍របស់ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់។
តើការហាត់បញ្ជូនបាល់អាចធ្វើឱ្យលេងបានល្អពិតមែនទេ?
ការហាត់បញ្ជូនបាល់ជាប្រព័ន្ធអាចបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវ ការសម្រេចចិត្ត និងល្បឿនលេងបានពិតប្រាកដ។ ការហាត់ចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រជួយកែបច្ចេកទេស ខណៈការហាត់ក្រោមសម្ពាធជួយឱ្យកីឡាករប្រើជំនាញក្នុងការប្រកួតពិត។ ចំនួនប៉ះបាល់ កម្លាំងបញ្ជូន និងទីតាំងរាងកាយគឺជាចំណុចវាស់វែងសំខាន់។
ការបញ្ជូនល្អមិនមែនមានន័យថាបាល់ទៅដល់មិត្តរួមក្រុមប៉ុណ្ណោះទេ។ វាត្រូវទៅដល់ទីតាំងដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកទទួលបាល់បន្តលេងដោយមិនបាត់ល្បឿន។ តាមគោលការណ៍បច្ចេកទេសរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ កីឡាករគួររៀបចំជំហរមុនទទួលបាល់ សង្កេតតំបន់ជុំវិញ និងជ្រើសរើសទិសបញ្ជូនមុនពេលប៉ះបាល់។ នេះជាភាពខុសគ្នារវាងការបញ្ជូនដើម្បីគេចពីបាល់ និងការបញ្ជូនដើម្បីបង្កើតការវាយប្រហារ។
សម្រាប់ការហាត់មូលដ្ឋាន សូមរៀបចំកោណ ៤ ដុំជាចតុកោណប្រវែង ១០ ម៉ែត្រ ហើយហាត់បញ្ជូនជាគូ។ អ្នកបញ្ជូនត្រូវដាក់ជើងទ្រនៅក្បែរបាល់ ចង្អុលម្រាមជើងទៅទិសដៅគោលដៅ និងបើកផ្នែកខាងក្នុងជើងប្រហែល ៩០ ដឺក្រេ។ ប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយកម្លាំងមធ្យម រួចផ្លាស់ទីទៅមុំថ្មី។ ធ្វើ ៣ សិត សិតមួយមាន ២០ លើក ហើយកត់ចំនួនបាល់ដែលទៅដល់ជើងមិត្តរួមក្រុមដោយមិនបាច់កែទីតាំង។ អ្នកអាចអាន មូលដ្ឋានគ្រប់គ្រងបាល់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ដើម្បីភ្ជាប់ការទទួលបាល់ជាមួយការបញ្ជូន។
ចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលងគឺការទាក់ទងភ្នែក។ មុនបញ្ជូន សូមមើលមិត្តរួមក្រុមមួយភ្លែត រួចមើលកន្លែងទំនេរដែលអ្នកចង់ឱ្យគេរត់ទៅ។ ប្រសិនបើមិត្តរួមក្រុមឈរជាប់គូប្រកួត កុំបញ្ជូនត្រង់ជើងភ្លាមៗ ព្រោះបាល់នឹងងាយត្រូវស្ទាក់។ បញ្ជូនទៅខាងមុខ ០.៥–១ ម៉ែត្រ ដើម្បីឱ្យគេបន្តចលនាបាន។ ការវាស់វែងបែបនេះមានប្រយោជន៍ជាងការរាប់ចំនួនបញ្ជូនសរុប ព្រោះវាបង្ហាញថាបាល់របស់អ្នកអាចជួយដល់លំហូរលេងឬអត់។ សម្រាប់ការអនុវត្តប្រកបដោយវិន័យ សូមកំណត់គោលដៅភាពត្រឹមត្រូវយ៉ាងហោចណាស់ ៨ ក្នុងចំណោម ១០ លើក មុនបន្ថែមល្បឿន។
តើគួរហាត់បញ្ជូនក្នុងស្ថានភាពជាក់លាក់យ៉ាងដូចម្តេច?
ការហាត់បញ្ជូនត្រូវចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងទិសដៅ និងកម្លាំង បន្ទាប់មកបន្ថែមចលនា ពេលវេលា និងសម្ពាធពីគូប្រកួត។ ស្ថានភាពសំខាន់មានការបញ្ជូនជិត ការបញ្ជូនឆ្លងទីលាន ការបញ្ជូនមួយប៉ះ និងការបញ្ជូនបន្ទាប់ពីរត់ប្តូរទីតាំង។ រាល់លំហាត់គួរមានគោលដៅវាស់វែងច្បាស់។
វិធីហាត់មានប្រសិទ្ធភាពគឺបែងចែកជាដំណាក់កាលដូចខាងក្រោម៖
- ដាក់អ្នកលេង ២ នាក់ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហាត់បញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ២០ លើកជាប់គ្នា។
- បង្កើនចម្ងាយទៅ ១០ ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូនទៅជើងឆ្វេង ឬជើងស្តាំតាមសញ្ញារបស់អ្នកទទួល។
- បន្ថែមអ្នកការពារ ១ នាក់នៅចន្លោះកណ្តាល ដើម្បីបង្ខំឱ្យអ្នកបញ្ជូនរកមុំថ្មី។
- កំណត់ពេល ២ វិនាទីសម្រាប់ការទទួល និងបញ្ជូន ដើម្បីបង្កើនល្បឿនសម្រេចចិត្ត។
- បញ្ចប់ដោយល្បែងតំបន់ ៤ ទល់ ២ ដែលក្រុមរក្សាបាល់ត្រូវបញ្ជូនបាន ៦ លើកជាប់គ្នា។
ការបញ្ជូនមួយប៉ះត្រូវការការមើលមុនទទួលបាល់។ អ្នកគួរបង្វិលក្បាលមើលស្មាខាងឆ្វេង និងខាងស្តាំមុនបាល់មកដល់ ដើម្បីដឹងថាគូប្រកួតនៅទីណា។ បើមានកន្លែងទំនេរ បញ្ជូនមួយប៉ះទៅមុខ; បើមានសម្ពាធខ្លាំង បញ្ជូនត្រឡប់ទៅមិត្តរួមក្រុមដែលនៅខាងក្រោយ។ កំហុសធ្ងន់បំផុតគឺឈររង់ចាំបាល់ដោយជើងជាប់ដី ព្រោះវាធ្វើឱ្យការបញ្ជូនបន្ទាប់យឺតមួយចង្វាក់។
សម្រាប់កីឡាករវ័យក្មេង កុំចាប់ផ្តើមដោយការបញ្ជូនចម្ងាយ ៣០ ម៉ែត្រ។ កម្លាំងច្រើនមិនស្មើបច្ចេកទេសល្អទេ ហើយវាធ្វើឱ្យទម្រង់ជើងខូច។ សូមប្រើចម្ងាយ ៨–១២ ម៉ែត្រ រក្សាការបញ្ជូនឱ្យមានកម្ពស់ទាប និងឱ្យបាល់រត់លើស្មៅ។ តាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ការហាត់បច្ចេកទេសគួរភ្ជាប់ជាមួយការសម្រេចចិត្ត មិនមែនធ្វើចលនាដដែលៗដោយគ្មានបរិបទប្រកួតឡើយ។ ដូច្នេះ អ្នកបង្វឹកគួរប្តូរទិសដៅ អ្នកការពារ និងពេលវេលាជាប្រចាំ។
នេះជាពេលសមស្របក្នុងការរៀបចំលំហាត់ដែលអាចប្រើបានជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
តើគួរធ្វើដូចម្តេចនៅពេលបញ្ជូនជាមួយជើងខ្សោយ?
ការបញ្ជូនដោយជើងខ្សោយគួរហាត់ពីចម្ងាយខ្លី ៣–៥ ម៉ែត្រ ដោយផ្តោតលើទម្រង់រាងកាយ មិនមែនកម្លាំងទេ។ ចាប់ផ្តើមដោយបញ្ជូន ២០ លើកទៅគោលដៅធំ រួចបន្ថយទំហំគោលដៅ និងបន្ថែមចលនា។ ការប្រើជើងទាំងពីរធ្វើឱ្យគូប្រកួតពិបាកទាយទិសបញ្ជូន។
កំហុសជើងខ្សោយភាគច្រើនកើតពីការដាក់ជើងទ្រមិនត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើជើងទ្រនៅឆ្ងាយពីបាល់ពេក បាល់នឹងហោះឬរត់ខុសទិស។ ប្រសិនបើរាងកាយផ្អៀងទៅក្រោយ បាល់នឹងលោតឡើង ហើយមិត្តរួមក្រុមត្រូវចំណាយពេលគ្រប់គ្រងបន្ថែម។ រក្សាទ្រូងឱ្យផ្អៀងទៅមុខបន្តិច បត់ជង្គង់ និងបិទកជើងឱ្យរឹងនៅពេលប៉ះបាល់។ ការហាត់ល្អគឺបញ្ជូនជើងស្តាំ ៥ លើក បញ្ជូនជើងឆ្វេង ៥ លើក ហើយធ្វើម្តងទៀត ៤ ជុំ។
លំហាត់ជញ្ជាំងអាចជួយបានច្រើន ប៉ុន្តែត្រូវប្រើវាឱ្យមានគោលដៅ។ ឈរចម្ងាយ ៤ ម៉ែត្រពីជញ្ជាំង បញ្ជូនជើងខ្សោយទៅសញ្ញាដែលសម្គាល់នៅកម្ពស់ប្រហែល ៣០ សង់ទីម៉ែត្រពីដី។ បន្ទាប់ពីបាល់ត្រឡប់មក ត្រូវបញ្ជូនមួយប៉ះ ប្រសិនបើបាល់នៅក្នុងតំបន់ងាយលេង ហើយប្រើពីរប៉ះ ប្រសិនបើល្បឿនបាល់មិនស្មើ។ កុំរាប់តែចំនួនលើក; កត់ចំនួនបាល់ដែលត្រឡប់មកក្នុងជួរ ៥០ សង់ទីម៉ែត្រពីជើងគោលដៅ។ វាជាវិធីវាស់ភាពត្រឹមត្រូវដែលមានន័យជាងការបញ្ជូនទៅជញ្ជាំងដោយគ្មានសញ្ញា។
បន្ទាប់មកបន្ថែមការសម្រេចចិត្ត។ ដាក់កោណពណ៌ក្រហម និងខៀវនៅខាងឆ្វេង និងស្តាំ ហើយឱ្យមិត្តរួមក្រុមបង្ហាញពណ៌មួយនៅពេលបាល់កំពុងរត់មក។ អ្នកត្រូវបញ្ជូនទៅតំបន់ដែលត្រូវនឹងពណ៌ ដោយប្រើជើងដែលសមស្របបំផុត។ លំហាត់នេះភ្ជាប់ការមើល ការគ្រប់គ្រង និងការបញ្ជូនក្នុងសកម្មភាពតែមួយ។ លំហាត់បង្កើនជំនាញជើងឆ្វេង និងជើងស្តាំ អាចជួយរៀបចំកម្មវិធីហាត់រយៈពេល ៤ សប្តាហ៍។
តើកំហុសណាខ្លះធ្វើឱ្យការបញ្ជូនបាល់បរាជ័យ?
ការបញ្ជូនបរាជ័យភាគច្រើនមិនមែនកើតពីកម្លាំងជើងទេ ប៉ុន្តែកើតពីការមិនសង្កេតមុនទទួលបាល់ ការដាក់ជើងទ្រខុស និងការជ្រើសរើសគោលដៅមិនសមស្រប។ កីឡាករដែលបញ្ជូនបានខ្លាំង ប៉ុន្តែមិនដឹងថាមិត្តរួមក្រុមនៅទីណា នឹងបាត់បាល់ដដែល។ ការកែតម្រូវត្រូវចាប់ផ្តើមពីមូលហេតុ មិនមែនពីការស្តីបន្ទោសលទ្ធផលទេ។
កំហុសដែលត្រូវពិនិត្យមានដូចនេះ៖
- មើលបាល់តែមួយ ដោយមិនស្កេនទីលានមុនទទួល។
- ដាក់ជើងទ្រឆ្ងាយពេក ឬដាក់នៅខាងក្រោយបាល់។
- ប្រើម្រាមជើងទាត់បាល់ជំនួសផ្នែកខាងក្នុងជើង។
- បញ្ជូនទៅជើងខុសរបស់មិត្តរួមក្រុម នៅពេលមានគូប្រកួតបិទមុំ។
- ឈរនៅកន្លែងដដែលបន្ទាប់ពីបញ្ជូនរួច។
- បញ្ជូនខ្លាំងពេកក្នុងចម្ងាយខ្លី និងទន់ពេកនៅចម្ងាយវែង។
- ព្យាយាមបញ្ជូនមួយប៉ះ ទោះបីបាល់មកខុសទិស ឬមានសម្ពាធខ្លាំងក៏ដោយ។
ចំណុចដែលមិនសូវមានអ្នកនិយាយគឺ “ជ្រុងទទួលបាល់”។ ប្រសិនបើអ្នកទទួលឈរបែរខ្នងទៅទីលាន ការបញ្ជូនត្រង់ទៅជើងអាចធ្វើឱ្យគេជាប់សម្ពាធ។ បញ្ជូនបន្តិចទៅខាងដែលគេអាចបើកខ្លួន នឹងអនុញ្ញាតឱ្យគេប៉ះបាល់ទីមួយទៅខាងមុខ។ គោលដៅល្អគឺមិនមែនកន្លែងដែលមិត្តរួមក្រុមឈរនៅពេលនេះទេ ប៉ុន្តែជាកន្លែងដែលគេអាចបន្តលេងបានក្នុង ១–២ វិនាទីបន្ទាប់។ នេះជាវិធីបម្លែងការបញ្ជូនធម្មតាទៅជាការបញ្ជូនដែលបង្កើតឱកាស។
ការស្ទង់មតិលើខ្លួនឯងក្រោយហាត់គួរមានសំណួរ ៣៖ តើកំហុសកើតមុនប៉ះបាល់ ឬពេលប៉ះបាល់? តើបាល់ខុសដោយទិសដៅ ឬកម្លាំង? តើខ្ញុំផ្លាស់ទីបន្ទាប់ពីបញ្ជូនឬទេ? សូមកត់ចម្លើយក្នុងសៀវភៅហាត់រយៈពេល ៧ ថ្ងៃ។ ប្រសិនបើកំហុសដដែលកើតលើស ៣ ដងក្នុងមួយសម័យ នោះត្រូវបន្ថយល្បឿនលំហាត់ ហើយកែទម្រង់មុនបន្ថែមសម្ពាធ។ វិធីនេះមានប្រសិទ្ធភាពជាងការហាត់លឿនដោយមិនដឹងថាខុសត្រង់ណា។
ត្រូវការវិធីកត់ត្រាដែលមានប្រព័ន្ធជាងនេះមែនទេ? សូមពិនិត្យការណែនាំបន្ថែមរបស់ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់។
តើគួរចាប់ផ្តើមហាត់បញ្ជូនបាល់ថ្ងៃនេះឬទេ?
គួរចាប់ផ្តើមភ្លាម ប្រសិនបើអ្នកប្រើកម្មវិធីហាត់ដែលមានចម្ងាយ ពេលវេលា និងគោលដៅច្បាស់។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម ៣០ នាទីក្នុងមួយសម័យ និង ៣ សម័យក្នុងមួយសប្តាហ៍គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីឃើញការរីកចម្រើន។ កុំបង្កើនល្បឿនមុនពេលភាពត្រឹមត្រូវនៅចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្ររក្សាបានយ៉ាងហោចណាស់ ៨០ ភាគរយ។
កម្មវិធី ៤ សប្តាហ៍អាចរៀបចំដូចនេះ៖
- សប្តាហ៍ទី១៖ បញ្ជូនជាគូ ៥–១០ ម៉ែត្រ ដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង និងជើងទាំងពីរ។
- សប្តាហ៍ទី២៖ បន្ថែមបញ្ជូនមួយប៉ះ និងការផ្លាស់ទីបន្ទាប់ពីបញ្ជូន។
- សប្តាហ៍ទី៣៖ បន្ថែមអ្នកការពារ ១ នាក់ និងកំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត ២ វិនាទី។
- សប្តាហ៍ទី៤៖ លេងតំបន់ ៤ ទល់ ២ ឬ ៥ ទល់ ៥ ដើម្បីប្រើជំនាញក្នុងបរិបទប្រកួត។
មុនហាត់ ត្រូវកម្តៅសាច់ដុំ ៥–៨ នាទី ដោយរត់ស្រាល បង្វិលកជើង និងធ្វើចលនាបើកត្រគាក។ បន្ទាប់ពីហាត់ ត្រូវបន្ថយល្បឿន និងផឹកទឹកគ្រប់គ្រាន់។ កុំបង្ខំខ្លួនឯងបើមានការឈឺចាប់ស្រួចនៅកជើង ជង្គង់ ឬសាច់ដុំភ្លៅ ព្រោះបច្ចេកទេសនឹងខូច ហើយហានិភ័យរបួសកើនឡើង។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី ក៏ផ្តោតលើការអភិវឌ្ឍបច្ចេកទេសជាមួយការរៀបចំរាងកាយ និងការសម្រាកឱ្យសមស្រប។
ចុងក្រោយ សូមចងចាំថា៖ ការបញ្ជូនល្អមាន ៤ ផ្នែក គឺមើលមុនប៉ះបាល់ ជ្រើសរើសគោលដៅ ប្រើកម្លាំងសមស្រប និងផ្លាស់ទីបន្ទាប់ពីបញ្ជូន។ ប្រសិនបើអ្នកអនុវត្ត ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងកត់ត្រាភាពត្រឹមត្រូវជាប្រចាំ ការរីកចម្រើននឹងអាចវាស់បានច្បាស់ មិនមែនពឹងលើអារម្មណ៍ទេ។ “ការបញ្ជូនគឺជាភាសារបស់ក្រុម” គឺជាគោលការណ៍ដែលត្រូវបានប្រើជាញឹកញាប់ក្នុងការបណ្តុះបណ្តាលបាល់ទាត់ ព្រោះបាល់មួយលើកអាចបង្កើត ឬបំផ្លាញចង្វាក់វាយប្រហារ។
អនុវត្តជំហានដំបូងឥឡូវនេះ ហើយប្រើគោលដៅ ៨០ ភាគរយជាស្តង់ដារមុនបង្កើនភាពលំបាក។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់គឺជាការអនុវត្តបច្ចេកទេសបញ្ជូន ទទួល សង្កេត និងផ្លាស់ទីជាប្រព័ន្ធ។ វាចាប់ផ្តើមពីការបញ្ជូនជិត ៣–៥ ម៉ែត្រ មុនបន្ថែមចម្ងាយ និងសម្ពាធពីគូប្រកួត។ ការហាត់ល្អត្រូវវាស់ភាពត្រឹមត្រូវ កម្លាំង និងពេលវេលាសម្រេចចិត្ត មិនមែនរាប់តែចំនួនបញ្ជូនទេ។
សំណួរ៖ តើគួរហាត់បញ្ជូនបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយសម័យមានរយៈពេលប្រហែល ៣០ នាទី។ បែងចែកជា ៥ នាទីកម្តៅសាច់ដុំ ២០ នាទីបច្ចេកទេស និង ៥ នាទីវាយតម្លៃកំហុស។ ទុកពេលសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងសម័យខ្លាំង ដើម្បីឱ្យសាច់ដុំស្តារឡើងវិញ។
សំណួរ៖ តើបញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើងខុសពីបញ្ជូនដោយផ្នែកខាងលើជើងយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងក្នុងជើងសមស្របសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ និងការបញ្ជូនជិត ខណៈផ្នែកខាងលើជើងសមស្របសម្រាប់កម្លាំង និងចម្ងាយវែង។ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៅចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រ ដើម្បីបញ្ជូនទៅជើងមិត្តរួមក្រុម។ ប្រើផ្នែកខាងលើនៅពេលត្រូវបញ្ជូនឆ្លងតំបន់ ឬបញ្ជូននៅពីលើខ្សែការពារ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាការបញ្ជូនរបស់ខ្ញុំតែងតែខុសទិស?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺជើងទ្រមិនចង្អុលទៅគោលដៅ ឬកជើងមិនរឹងនៅពេលប៉ះបាល់។ សូមឈរឱ្យជើងទ្រនៅចម្ងាយប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយបើកផ្នែកខាងក្នុងជើងទៅទិសដែលចង់បញ្ជូន។ ហាត់ជញ្ជាំង ៤ ម៉ែត្រ និងកំណត់សញ្ញាគោលដៅ ដើម្បីដឹងថាកំហុសកើតពីទិស ឬកម្លាំង។
សំណួរ៖ តើការហាត់បញ្ជូនជញ្ជាំងមានប្រយោជន៍ជាងហាត់ជាគូឬទេ?
ចម្លើយ៖ ការហាត់ជញ្ជាំងល្អសម្រាប់បង្កើនចំនួនប៉ះបាល់ ប៉ុន្តែការហាត់ជាគូល្អជាងសម្រាប់ការសម្រេចចិត្ត និងការទំនាក់ទំនង។ ជញ្ជាំងផ្តល់បាល់ត្រឡប់មកទៀងទាត់ ខណៈមិត្តរួមក្រុមអាចប្តូរទិស ល្បឿន និងទីតាំង។ ប្រើទាំងពីរ៖ ជញ្ជាំង ១០ នាទីសម្រាប់បច្ចេកទេស និងជាគូ ២០ នាទីសម្រាប់ស្ថានភាពប្រកួត។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនជើងខ្សោយរយៈពេលប៉ុន្មាន?
ចម្លើយ៖ ហាត់ជើងខ្សោយ ១០–១៥ នាទីក្នុងមួយសម័យ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការរីកចម្រើនប្រសិនបើអនុវត្ត ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ ចាប់ផ្តើមចម្ងាយ ៣–៥ ម៉ែត្រ ហើយរក្សាគោលដៅភាពត្រឹមត្រូវយ៉ាងហោចណាស់ ៧ ក្នុងចំណោម ១០ លើក។ នៅពេលឈានដល់ ៨ ក្នុងចំណោម ១០ លើក អ្នកអាចបន្ថែមចម្ងាយ ឬបញ្ជូនក្រោមសម្ពាធ។
សំណួរ៖ តើការហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗឬទេ?
ចម្លើយ៖ មិនត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃទេ ព្រោះបាល់ គោលដៅសម្គាល់ និងកន្លែងរាបស្មើគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការហាត់មូលដ្ឋាន។ កោណ ៤–៦ ដុំជួយកំណត់ចម្ងាយ និងតំបន់ ប៉ុន្តែអាចប្រើដបទឹក ឬសញ្ញាលើស្មៅជំនួសបាន។ អ្វីដែលសំខាន់ជាងឧបករណ៍គឺការកំណត់លំហាត់ ចំនួនលើក និងវិធីកត់ត្រាលទ្ធផល។
អរគុណសម្រាប់ការអាន
យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ · Editorial Archive · No. 01