វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង៖ កែប្រែ ៧ ចំណុចក្នុង ៤ សប្តាហ៍

វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង៖ កែប្រែ ៧ ចំណុចក្នុង ៤ សប្តាហ៍

ការស៊ុតបាល់មិនចូល ឬបាល់ហោះខ្ពស់ជាងគោលដៅ អាចកើតឡើងនៅពេលជំហរជើងទ្រមិនត្រឹមត្រូវ រាងកាយផ្អៀងថយក្រោយ និងជើងទាត់ប៉ះបាល់ខុសកន្លែង។ វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង ត្រូវចាប់ផ្តើមពីការរត់ចូលមុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេ ដាក់ជើងទ្រជាប់បាល់ រឹតកជើង និងបញ្ជូនទម្ងន់ខ្លួនទៅមុខ។ កម្លាំងមិនមែនជាចម្លើយទាំងអស់ទេ ព្រោះបាល់លឿនតែគ្មានទិសដៅក៏មិនមានតម្លៃ។ គោលដៅជាក់ស្តែងគឺបង្កើនល្បឿនបាល់ រក្សាតុល្យភាព និងទាត់ចូលតំបន់ដែលអ្នកចង់បាន។ កម្មវិធីហាត់ ៤ សប្តាហ៍ អាចប្រើការទាត់ ៣០–៥០ ដងក្នុងមួយវគ្គ ដោយវាស់ភាពត្រឹមត្រូវជាមុនសិន។ អនុវត្តបច្ចេកទេសត្រឹមត្រូវ មុននឹងបន្ថែមកម្លាំង។

Play the free demo

Sugar Rush 1000 · Free demo

តើអ្វីខ្លះត្រូវបានប្រៀបធៀប?

វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង ត្រូវប្រៀបធៀបរវាងការទាត់ដោយផ្នែកខាងលើជើង ការទាត់ដោយខាងក្នុងជើង និងការទាត់ដោយខាងក្រៅជើង។ ការទាត់ដោយផ្នែកខាងលើជើងផ្តល់ល្បឿនខ្ពស់បំផុត នៅពេលកជើងរឹង និងបាល់ប៉ះចំកណ្តាលខាងក្រោយ។ ការទាត់ដោយខាងក្នុងជើងផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវល្អជាង ប៉ុន្តែជាទូទៅមិនមានកម្លាំងខ្លាំងដូចការទាត់ដោយផ្នែកខាងលើជើងទេ។

ចំណុចសំខាន់គឺកុំច្រឡំរវាង “បាល់លឿន” និង “ការទាត់ខ្លាំង”។ បាល់អាចលឿនដោយសារចលនាជើង ប៉ុន្តែបើអ្នកមិនអាចបញ្ជាទិសបាន នោះការស៊ុតមិនមានប្រសិទ្ធភាព។ ឯកសារ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ FIFA ផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងបាល់ ការប្រកួតដោយយុត្តិធម៌ និងសុវត្ថិភាព ខណៈការហាត់ទាត់ត្រូវសម្របទៅតាមអាយុ និងកម្រិតកាយសម្បទា។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរប្រៀបធៀបលទ្ធផលតាម ៣ លេខ៖ ចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ ចំនួនបាល់ហោះខ្ពស់ និងពេលវេលាដែលត្រូវការដើម្បីរៀបចំការទាត់។ វិធីនេះច្បាស់ជាងការវាយតម្លៃតាមអារម្មណ៍។

សម្រាប់អ្នកចូលចិត្តវិភាគការប្រកួត និងស្ថិតិកីឡាករ គេហទំព័រ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ផ្តល់មាតិកាអំពី FIFA World Cup ការទស្សន៍ទាយប្រកួត និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម។ ប៉ុន្តែការទស្សន៍ទាយមិនអាចជំនួសការហាត់ជាក់ស្តែងបានទេ ហើយការចូលរួមល្បែងស៊ីសងគួរតែធ្វើដោយកំណត់ថវិកា និងអាយុស្របច្បាប់ជាមុន។

ចង់ចាប់ផ្តើមពីគោលការណ៍មូលដ្ឋានមែនទេ? សូមចូលមើលមាតិកាដែលពាក់ព័ន្ធ៖

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើការរៀបចំ និងអារម្មណ៍ដំបូងគួរធ្វើដូចម្តេច?

ការរៀបចំត្រឹមត្រូវមានន័យថា ជ្រើសរើសស្បែកជើងសមនឹងទីលាន ពិនិត្យការក្តាប់របស់ស្បែកជើង និងកម្តៅសាច់ដុំយ៉ាងហោចណាស់ ១០–១៥ នាទី។ បាល់ទាត់លើស្មៅធម្មជាតិ ស្មៅសិប្បនិម្មិត និងទីលានរឹង ត្រូវការប្រភេទបាតស្បែកជើងខុសគ្នា ដើម្បីកាត់បន្ថយការរអិល និងការឈឺជើង។

មុនពេលទាត់ សូមឈរពីក្រោយបាល់បន្តិច ហើយមើលគោលដៅម្តង។ រត់ចូលតាមមុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេ មិនគួររត់ត្រង់ពេក ព្រោះវាធ្វើឲ្យការបង្វិលត្រគាកមានកម្រិត។ ដាក់ជើងទ្រចម្ងាយប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ដោយម្រាមជើងចង្អុលទៅគោលដៅ។ បន្ទាប់មកបង្វិលត្រគាក និងស្មាតាមចលនាជើង កុំឲ្យកម្លាំងស្ថិតតែនៅជង្គង់។

អ្នកអាចប្រើសៀវភៅណែនាំ វិធីជ្រើសស្បែកជើងបាល់ទាត់តាមទីលាន ដើម្បីពិនិត្យប្រភេទបាតស្បែកជើង។ ចំណុចមួយដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលងគឺទំហំស្បែកជើង៖ ប្រសិនបើធំពេក ប្រអប់ជើងរអិលនៅពេលប៉ះបាល់; ប្រសិនបើតឹងពេក ការបត់កជើង និងការរក្សាតុល្យភាពនឹងធ្លាក់ចុះ។ តម្លៃស្បែកជើង ១០០,០០០ រៀល ឬ ៤០០,០០០ រៀល មិនសំខាន់ជាងការសមនឹងជើង និងទីលានទេ។

ជំហរដែលត្រូវកែភ្លាមៗ

• រក្សាក្បាលឲ្យមើលបាល់នៅពេលជើងចាប់ផ្តើមប៉ះ។
• បត់ជង្គង់ជើងទ្របន្តិច ដើម្បីរក្សាតុល្យភាព។
• បង្វិលដៃទាំងសងខាងតាមធម្មជាតិ កុំទប់ខ្លួនរឹងពេក។
• រក្សាទ្រូងឲ្យផ្អៀងទៅមុខបន្តិច ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់នៅទាប។
• បន្ទាប់ពីប៉ះបាល់ បន្តជើងទៅទិសដៅគោលដៅ។

តើវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង ឈរលើបច្ចេកទេសអ្វី?

វិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំង ពឹងលើការរួមបញ្ចូលកម្លាំងពីត្រគាក ភ្លៅ ជង្គង់ កជើង និងទម្ងន់ខ្លួន មិនមែនប្រើតែសាច់ដុំកំភួនជើងទេ។ កជើងត្រូវរឹងនៅពេលប៉ះបាល់ ជើងទ្រត្រូវបែរទៅគោលដៅ ហើយជើងទាត់ត្រូវបន្តចលនាបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់ ដើម្បីបង្កើនល្បឿន និងរក្សាទិស។

ចំណុចប៉ះបាល់កំណត់លទ្ធផលយ៉ាងច្បាស់។ ប៉ះផ្នែកកណ្តាលខាងក្រោយដោយផ្នែករឹងខាងលើជើង នឹងបង្កើតបាល់លឿន និងទាប។ ប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ នឹងធ្វើឲ្យបាល់ហោះខ្ពស់។ ប៉ះខាងឆ្វេង ឬខាងស្តាំ នឹងបង្កើតការបង្វិល ប៉ុន្តែបើជើងមិនរឹង បាល់នឹងចេញពីគោលដៅ។ អ្នកអាចពិនិត្យលទ្ធផលដោយគូសតំបន់ ៤ ផ្នែកលើជញ្ជាំង ឬសំណាញ់ ហើយកត់ត្រា ២០ ការទាត់ក្នុងមួយជុំ។

លំដាប់ហាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាព៖

1. ទាត់បាល់ឈប់ ១០ ដង ដើម្បីកែជំហរ និងចំណុចប៉ះ។
2. ទាត់បាល់រមៀលយឺត ១០ ដង ដើម្បីហាត់ពេលវេលា។
3. ទាត់ពីចម្ងាយ ៨–១២ ម៉ែត្រ ២០ ដង ដើម្បីបង្កើនកម្លាំង។
4. ទាត់ប្តូរជ្រុងឆ្វេង និងស្តាំ ២០ ដង ដើម្បីបង្កើនភាពបត់បែន។
5. សម្រាក ៦០–៩០ វិនាទីរវាងជុំ ដើម្បីកុំឲ្យទម្រង់បច្ចេកទេសខូច។

ព័ត៌មានសំខាន់មួយដែលគេមិនសូវនិយាយគឺ កម្លាំងនឹងធ្លាក់ចុះយ៉ាងឆាប់ ប្រសិនបើអ្នកទាត់ពេញកម្លាំងជាប់គ្នាច្រើនពេក។ បន្ទាប់ពីការទាត់ប្រហែល ២៥–៣០ ដង គុណភាពចលនាអាចធ្លាក់ចុះដោយសារភាពនឿយហត់។ ដូច្នេះ វគ្គ ៣ ជុំ ដែលមួយជុំមាន ២០ ដង មានប្រយោជន៍ជាងការទាត់ ៦០ ដងដោយគ្មានសម្រាក។

សូមរក្សាកំណត់ត្រាហាត់ និងអាន មគ្គុទ្ទេសក៍បង្កើនភាពត្រឹមត្រូវក្នុងការទាត់បាល់ ដើម្បីប្រៀបធៀបចំនួនបាល់ចូលគោលដៅមុន និងក្រោយ ៤ សប្តាហ៍។

តើចំណុចណាដែលបច្ចេកទេសនេះមានប្រសិទ្ធភាព?

បច្ចេកទេសនេះមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់នៅពេលអ្នកមានពេលរៀបចំជំហរ បាល់នៅលើដីមិនរអិល ហើយមានចម្ងាយសម្រាប់បង្វិលជើង។ វាសមស្របជាពិសេសសម្រាប់ការទាត់ពីចម្ងាយ ១៥–២៥ ម៉ែត្រ ការទាត់បាល់ចេញពីជ្រុង និងការទាត់បញ្ចប់នៅពេលអ្នកមានពេលមើលទីតាំងអ្នកចាំទី។

នៅពេលមានសម្ពាធពីខ្សែការពារ ការទាត់ខ្លាំងមិនមែនជាជម្រើសល្អជានិច្ចទេ។ ការទាត់ដោយខាងក្នុងជើងទៅជ្រុងឆ្ងាយ អាចមានឱកាសចូលគោលដៅខ្ពស់ជាងការបាញ់ពេញកម្លាំងទៅកណ្តាល។ ស្ថិតិពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី បង្ហាញថា ការសម្រេចចិត្ត និងទីតាំងនៅពេលបញ្ចប់សកម្មភាព មានសារៈសំខាន់ជាមួយបច្ចេកទេសទាត់។ ដូច្នេះ អ្នកគួរហាត់ទាំងកម្លាំង និងការជ្រើសរើសគោលដៅ។

ការហាត់លើជញ្ជាំងគឺមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែគួរបន្ថែមការហាត់ដែលមានចលនា។ ឲ្យមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ពីចំហៀង បន្ទាប់មកអ្នកប៉ះមួយដង ហើយទាត់ក្នុងរយៈពេល ២–៣ វិនាទី។ វាបង្ហាត់ការបើករាងកាយ ការមើលមុនទទួលបាល់ និងការបញ្ចប់ក្នុងស្ថានភាពប្រកួត។ ប្រសិនបើអ្នកអនុវត្តតែការទាត់បាល់ឈប់ អ្នកនឹងខ្លាំងនៅពេលហាត់ ប៉ុន្តែមិនចាំបាច់ខ្លាំងនៅពេលប្រកួតទេ។

សម្រាប់ការវិភាគបន្ថែម សូមមើល យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងតួនាទីខ្សែប្រយុទ្ធ។

ចង់បង្កើតកម្មវិធីហាត់ដែលអាចវាស់លទ្ធផលបានមែនទេ? ចាប់ផ្តើមពីចំនួនទាត់ និងតំបន់គោលដៅជាក់លាក់៖

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើវាខ្សោយត្រង់ណា?

ការទាត់ខ្លាំងមានកម្រិតនៅពេលជំហររាងកាយមិនស្ថិតស្ថេរ បាល់កំពុងលោត ឬទីលានសើម។ ក្នុងស្ថានភាពទាំងនេះ ការបង្ខំប្រើកម្លាំងអាចធ្វើឲ្យបាល់ខុសទិស និងបង្កើនហានិភ័យរបួសកជើង ជង្គង់ ឬសាច់ដុំខាងក្រោយភ្លៅ។ ការទាត់ជាមួយកជើងទន់ នឹងធ្វើឲ្យបាល់បាត់ល្បឿន ហើយការផ្អៀងខ្លួនថយក្រោយ នឹងធ្វើឲ្យបាល់ឡើងខ្ពស់។

កំហុសដែលជួបញឹកញាប់មាន ៥ ចំណុច៖

• រត់ចូលត្រង់ពេក ហើយមិនអាចបង្វិលត្រគាកបាន។
• ដាក់ជើងទ្រឆ្ងាយជាង ២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់។
• មើលគោលដៅយូរពេក រហូតបាត់ចំណុចប៉ះ។
• បញ្ឈប់ជើងភ្លាមៗក្រោយប៉ះបាល់។
• បន្ថែមចំនួនទាត់ ដោយមិនគ្រប់គ្រងភាពនឿយហត់។

ចំណុចផ្ទុយដែលគួរចងចាំគឺ “ទាត់ខ្លាំងជាង” មិនមានន័យថា “ល្អជាង” ទេ។ ប្រសិនបើការទាត់ ១០ ដង មានតែ ២ ដងចូលតំបន់គោលដៅ ការកែភាពត្រឹមត្រូវនឹងមានតម្លៃជាងការបង្កើនកម្លាំង ១០ ភាគរយ។ អ្នកគួរថតវីដេអូពីចំហៀង និងខាងមុខ ដើម្បីពិនិត្យជើងទ្រ កម្ពស់បាល់ និងការបន្តជើង។ កុំសម្រេចតាមអារម្មណ៍ថាបាល់លឿន ព្រោះសម្លេងប៉ះបាល់មិនមែនជារង្វាស់ល្បឿនទេ។

ប្រសិនបើឈឺចាប់ខ្លាំង ឬឈឺបន្តលើស ៤៨ ម៉ោង សូមបញ្ឈប់ការហាត់ និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញវេជ្ជសាស្ត្រ។ កុំប្រើការទាយទុកជំនួសការពិនិត្យរបួស ហើយកុំប្រើប្រាក់ដែលមិនអាចបាត់បង់បានសម្រាប់ការលេងល្បែងស៊ីសងពាក់ព័ន្ធនឹងបាល់ទាត់។

តើគួរប្រើវិធីនេះឬទេ?

គួរប្រើ ប៉ុន្តែត្រូវប្រើជាលំដាប់៖ កែជំហរ បង្កើនភាពត្រឹមត្រូវ បន្ថែមកម្លាំង ហើយបញ្ចូលសម្ពាធប្រកួតនៅដំណាក់កាលចុងក្រោយ។ សម្រាប់រយៈពេល ៤ សប្តាហ៍ អ្នកអាចហាត់ ៣ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយវគ្គមាន ៤៥–៦០ នាទី។ សប្តាហ៍ទី១ ផ្តោតលើជំហរ និងចំណុចប៉ះ សប្តាហ៍ទី២ បន្ថែមចម្ងាយ សប្តាហ៍ទី៣ បញ្ចូលបាល់កំពុងរមៀល និងសប្តាហ៍ទី៤ បន្ថែមសម្ពាធពីខ្សែការពារ។

ផែនការវាស់លទ្ធផល៖

1. កំណត់គោលដៅ ៣ តំបន់លើគោល។
2. ទាត់ ៣០ ដងក្នុងវគ្គ ហើយកត់ចំនួនបាល់ចូលតំបន់។
3. វាស់ចម្ងាយបាល់ដោយប្រើកម្មវិធីវាស់វីដេអូ ឬឧបករណ៍ដែលអាចទុកចិត្តបាន។
4. កត់ការឈឺចាប់តាមមាត្រដ្ឋាន ០–១០ មុន និងក្រោយហាត់។
5. ប្រៀបធៀបលទ្ធផលរៀងរាល់ ៧ ថ្ងៃ មិនមែនប្រៀបធៀបតាមការចងចាំទេ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានច្បាស់លាស់គឺ ត្រូវផ្តល់អាទិភាពដល់ភាពត្រឹមត្រូវ និងការគ្រប់គ្រងរាងកាយ មុននឹងប្រើកម្លាំងពេញ។ អ្នកដែលទាត់បាន ៨ ដងចូលគោលដៅក្នុងចំណោម ១០ ដង មានតម្លៃប្រកួតខ្ពស់ជាងអ្នកដែលទាត់លឿន ប៉ុន្តែបាល់ចូលគោលដៅតែ ២ ដង។ នេះជាវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងដែលអាចអនុវត្តបាន មិនមែនជាការសន្យាលទ្ធផលភ្លាមៗទេ។

សម្រាប់ការអានបន្ថែម សូមពិនិត្យ កម្មវិធីហាត់បាល់ទាត់រយៈពេល ៤ សប្តាហ៍ និង សំណួរអំពីការបញ្ចប់បាល់។

បើអ្នកចង់តាមដានស្ថិតិប្រកួត និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមដោយមានការគិតជាក់ស្តែង សូមស្វែងយល់ពី យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ដោយបែងចែកការវិភាគកីឡាចេញពីការសម្រេចចិត្តលើប្រាក់ភ្នាល់។ លេងដោយការទទួលខុសត្រូវ និងកំណត់ព្រំដែនឲ្យច្បាស់ជានិច្ច។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើវិធីស៊ុតបាល់ទាត់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ប្រើជំហរ កជើង ចំណុចប៉ះ និងការបញ្ជូនទម្ងន់ ដើម្បីបង្កើនល្បឿនបាល់ដោយរក្សាទិសដៅ។ ការទាត់ខ្លាំងមិនមែនគ្រាន់តែទាត់ដោយប្រើកម្លាំងជើងទេ។ ចាប់ផ្តើមដោយទាត់ ២០–៣០ ដងក្នុងមួយវគ្គ ហើយកត់ចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើន។

សំណួរ៖ តើត្រូវដាក់ទម្រង់ជើងយ៉ាងដូចម្តេច ដើម្បីទាត់បានខ្លាំង?

ចម្លើយ៖ ដាក់ជើងទ្រចម្ងាយប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ និងបែរម្រាមជើងទៅគោលដៅ។ កជើងជើងទាត់ត្រូវរឹង ហើយផ្នែកខាងលើជើងត្រូវប៉ះផ្នែកកណ្តាលខាងក្រោយបាល់។ បន្ទាប់ពីប៉ះ ត្រូវបន្តជើងទៅមុខ ដើម្បីកុំឲ្យបាល់បាត់ល្បឿន។

សំណួរ៖ តើការទាត់ដោយផ្នែកខាងលើជើង និងខាងក្នុងជើងខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងលើជើងផ្តល់កម្លាំង និងល្បឿនខ្ពស់ជាង ខណៈខាងក្នុងជើងផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវល្អជាង។ ប្រើផ្នែកខាងលើជើងសម្រាប់ការទាត់ពីចម្ងាយ ឬការបាញ់ដែលត្រូវការល្បឿន។ ប្រើខាងក្នុងជើងសម្រាប់ការបញ្ចប់ជ្រុង និងស្ថានភាពដែលការគ្រប់គ្រងទិសមានសារៈសំខាន់ជាងកម្លាំង។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាបាល់ហោះខ្ពស់ពេលខ្ញុំទាត់ខ្លាំង?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុសំខាន់គឺទ្រូងផ្អៀងថយក្រោយ ឬជើងប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់។ រក្សាទ្រូងទៅមុខបន្តិច ដាក់ជើងទ្រក្បែរបាល់ និងប៉ះតំបន់កណ្តាលខាងក្រោយ។ អនុវត្តការទាត់បាល់ឈប់ ១០ ដងដោយផ្តោតលើកម្ពស់ មុននឹងបន្ថែមចម្ងាយ និងកម្លាំង។

សំណួរ៖ តើគួរហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ គួរហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយវគ្គមានប្រហែល ៤៥–៦០ នាទី។ ទុកពេលសម្រាកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងវគ្គទាត់ខ្លាំង ដើម្បីឲ្យសាច់ដុំស្តារឡើងវិញ។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ខ្លាំង ឬឈឺបន្តលើស ៤៨ ម៉ោង សូមបញ្ឈប់ និងស្វែងរកការពិគ្រោះពីអ្នកជំនាញ។

សំណួរ៖ តើស្បែកជើងថ្លៃធ្វើឲ្យទាត់បានខ្លាំងជាងមែនទេ?

ចម្លើយ៖ មិនមែនទេ ព្រោះស្បែកជើងសមនឹងជើង និងទីលានមានសារៈសំខាន់ជាងតម្លៃ។ ស្បែកជើងដែលរអិល ធំពេក ឬប្រើបាតខុសប្រភេទ នឹងបន្ថយតុល្យភាព និងបង្កើនហានិភ័យរបួស។ ជ្រើសរើសតាមប្រភេទទីលាន ទំហំជើង និងការក្តាប់ មុនពេលពិចារណាម៉ាក ឬតម្លៃ។

សំណួរ៖ តើគួរទាត់ខ្លាំងជានិច្ចពេលប្រកួតឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនគួរទាត់ខ្លាំងជានិច្ចទេ ព្រោះការទាត់ត្រឹមត្រូវទៅជ្រុងអាចមានប្រសិទ្ធភាពជាងការបាញ់ពេញកម្លាំង។ ពេលមានអ្នកការពារជិត ឬគោលដៅតូច ប្រើខាងក្នុងជើង និងបញ្ជូនបាល់ទៅតំបន់ដែលអ្នកចាំទីទៅដល់ពិបាក។ កម្លាំងគួរត្រូវបានប្រើនៅពេលមានចម្ងាយ និងមុំសមស្រប។